Zza uchylonych drzwi

Uszyte

2012-02-05T04:15:00.000-08:00

Zimno…Z tym większą przyjemnością poświęcam się pracom miłym i cieszącym.I nie jest to praca zawodowa ,jak widać na załączonych obrazkach.Szyję ostatnio sporo,wymyślam nowe siatki,nowe obrazki do nich,wyszywam…Właśnie,doszłam do przekonania,że to co szyję to są w zasadzie siatki ,takie niezobowiązujące torby na zakupy.Zabawne,ozdobione ale nie mają ambicji bycia torebkami,takimi poważnymi .Dlatego zrezygnowałam w nich z niepotrzebnych elementów.Mają być niekłopotliwe,łatwe do wyprania i prasowania.Ot,takie na zakupy,do przyniesienia książek z biblioteki,ale do przechowywania różnych domowych rzeczy.Jak widać dryfuję coraz bardziej w stronę kwiatkowo-ornitologicznych klimatów, następna siateczka będzie z kurką.A to wszystko w opozycji do paskudnych reklamówek ,do mocnych ale nie mniej paskudnych „ekologicznych” toreb-po to aby było ładniej i weselej.

A nową zabawką ,którą sobie wynalazłam i bawię się z upodobaniem wielkim to małe szyldziki-podpiski do tego co szyję.Znowu się czuję trochę jak dziecko,kiedy na stole rozkładam kartony,kleje ,nożyczki,linijki,naklejki,sznurki…Nie dziwota,że na świecie funkcjonuje coś co się nazywa terapią zajęciową.Ja uskuteczniam takąż terapię i jest to bardzo dobre.Nic nie jest śmieszne ani niepotrzebne kiedy bawi,zachwyca,daje radość i wytchnienie.Dziecku w każdym z nas się należy.

jestem,jestem...

2012-01-22T05:53:00.000-08:00

Zawsze mi się w głowie tak układało,że jak nastawał nowy rok to już tak prawie jakby była wiosna,bez względu co jawiło się za oknem.Ale w tym roku jest inaczej i ,szczerze mówiąc ,najchętniej bym przespała do marca.Bo jak jest każdy widzi i nie ma co pisać …I ma to wpływ na moje samopoczuwanie się ,choć przed tem nie miało.Mimo tego,że fakyucznie sypiam więcej to jednak cały czas coś rękodzielniczo dłubię.Zatem na obrazkach moje nowe torby z wyszywankami ,w tonacjach coraz bardziej „ku wiośnie”…Dwie z nich mają już swoją właścicielkę , dwie do przygarnięcia.Zainteresowanych odsyłam do Pchlego targu 2.

Pozazdrościłam także Ice z „mojego wędrowania”pięknych oklejanych puszek i postanowiłam zrobić sobie podobne.Mam nadzieję,że Ika się nie pogniewa bo i tak palma pierwszeństwa w tej materii należy bezwzględnie do Niej.Wejście w świat papierów do scrapu potrzebnych do oklejania to wejście w zupełnie nową dla mnie rzeczywistość i choć wiem,że scraperką nie będę to i tak wzdycham do pięknych papierów,wzorów…Paru nie mogłam się oprzeć ,przyznaję,i na pewno coś nimi okleję bo za ładne są na leżakowanie w szufladzie.

Nowe wyszywanki na tapecie,nowe pomysły w głowie,stos książek do przeczytania rośnie….czas się zebrać z letargu zimowo-nie wiadomojakiego.Pozdrawiam ciepło.

świętowaliśmy...

2011-12-28T11:51:00.000-08:00

CANDY WYGRAŁA....

2011-12-06T12:20:00.000-08:00

Przede wszystkim dziękuję Wam wszystkim za zabawę i goszczenie za uchylonymi drzwiami.Znowu poznałam wiele interesujących blogów a przede wszystkim ich gospodynie.WIELKIE DZIĘKI!

A bałwankowa torba w mikołajowym worku pojedzie do Belli i dlatego bardzo ją proszę o maila z adresem.
Belli bardzo gratuluję a do pozostałych osób ciepło sie uśmiecham i jeszcze raz dziękuję.

CZERWONEGO MI TRZEBA...

2011-11-27T02:19:00.000-08:00

Kiedy za oknem buro i szaro ,dzień krótki a do świąt jeszcze trochę –zachciewa mi się czerwonego we wszelkiej postaci.Krwistego,energetycznego,ciepłego czerwonego.Święta od paru lat są u mnie w tym kolorze bo tak mi w sercu gra i na razie nie zanosi się na zmiany.Dawno nie pisałam ale intensywnie pracuję nad prezentami świątecznymi i ozdobami.Nie za bardzo mogę pokazać bo nie będzie niespodzianki .Maszyna turkocze zapamiętale,druty do robótek śmigają a palce mam pokłute igłą od wyszywania.Ale to takie przyjemne…To czerwone w kieliszku to moja ulubiona nalewka malinowa,własnej produkcji,która na potrzeby sesji fotograficznej została wypita.Kot jak zwykle obojętny-standard.

PS.Miłe moje koleżanki.Ta torba z wesołym bałwankiem i napisem to dla Was i dlatego do 6 grudnia bawimy się w candy.Zasady znane,więc nie piszę.Obiecane candy torebkowe-voila!

2011-11-01T10:00:00.002-07:00

Moze to ten szczególny dzień i myśli krązące wokół przemijania,moze stare fotografie na ścianie a na nich ludzie,których juz nie ma,moze wszystko razem...przełozyło się na to jak dzisiaj patrzyło mi się przez obiektyw rankiem w pustym mieszkaniu.Nie całkie pustym-kot był ze mna...Na stole ostatni bukiet z zywych roslin działkowych,suszące się orzechy w koszyku...Zaczęta wyszywanka z bałwankiem,zaczęty sweter na drutach,za oknem opadające liście...potrzeba czasem tego smutku,po prostu...

listopadowy ranEk...

2011-11-01T07:36:00.000-07:00

NADRABIANIE ZALEGŁOŚCI

2011-10-12T03:29:00.000-07:00

Kajam się i przepraszam, przede wszystkim IKĘ-bo to u Niej wygrałam na candy nutki i gazetę a było to bardzo dawno temu..Nie zmienia to faktu,że podziękowania płyną prost z serca i są szczere.Iko-bardzo dziękuję za zabawę i cieszę się,ze mi szczęście dopisało.
Malowanie mieszkania i porządki po tym zabrały trochę czasu,trochę mego urlopu i trochę ładnej jesieni.I teraz ,kiedy ten "strup" remontowy mam z głowy mogę na spokojnie poświęcic czas przyjemnościo,blogowi,szyciu.
*****************************************************************************************888
Mam jeszcze jedna blogową zaległośc ,o której pamiętam.I tu kolejne przeprosiny za zwłokę i opieszałośc.MEGIMOHER-http://megimoher.blogspot.com/ i ZALESINKA-http://zalesinek.blogspot.com/ -przyznały mi wyróżnienie. I za nie MIŁE MOJE BABKI-uściski i buziaki-dzięki za docenienie tego co tu robię.
Wiem,że ta blogowa zabawa wymaga ode mnie ciągu dalszego ale ,pozwólcie,ze wypełnię ją połowicznie.Mam tu napisac krótko ,to o czym czytelnicy bloga nie wiedzą o mnie.Ok, napiszę aczkolwiek w pełnym przeświadczeniu,że chyba to tak srednio kogokolwiek obejdzie.Piszę zatem i zapewniam,że nie będą to bardzo poważne sprawy,może prócz jednej.

1---nie lubię jak ktoś przede mną czyta nową gazetę,mam póżniej wrażenie,ze ona taka "wyczytana" do cna jest.Ale powiedzcie,jakie to ma znaczenie skoro dzisiejszymi gazetami będą wyłożone jutrzejsze kubły na śmieci...

2---nie lubię miec za dużo ubrań-wiem,że to mało kobieca cecha ale jak mam nadmiar to się zaczynam gubic

3-potrafię schowac skutecznie każdą rzecz aby nie zgubic.I jesli się mocno nie skupię na akcie ukrywania i miejscu tegoż aktu-pisz pan -przepadło.Dokumenty i papiery wiodą tu prym.

4--nie lubię dzwoniącego telefonu,listów poleconych ,awiza z poczty itp.rzeczy.Idąc dalej-nie przepadam za niespodziankami,tak mam.

5---oprócz kotów szczególnie lubie kury i uważam,że niesłusznie są oskarżane o małe rozumki .Chciałabym miec mały kurnik i stadko kur.Miałyby imiona i dożywocie w kurniku bo nie wyobrażam sobie opcji aby zjeśc "koleżankę" z podwórka w rosole tylko dlatego,że mniej jajek znosi.

6---nadal jeżdżę do pracy na rowerze i z każdym rokiem podoba mi się to bardziej .Człowiek jest taki wolny,niezależny,wszędzie zaparkuje...
7---pisuję recenzje z przeczytanych książek na portalu http://swidnica24.pl/ w dziale magazyn. .A dlaczego tam? to długa historia....

I tyle o mnie..
Zdecydowałam się nie wskazywac do dalszego wyróżnienia wybranych blogów.Z jednego powodu-to nałoży na ich autorki "obowiązek" uczestniczenia w zabawie ,pisania a może nie będą miały ochoty na to,może będzie to przymus.Nie chcę tego.Każdy ma paski z ulubionymi stronami i każdy je widzi,więc nie ma sensu tworzyc nowych bytów.Jedne blogi czytam,inne ogladam,z niektórych rezygnuję bo jakoś nam nie po drodze-jak to w życiu.Nie bronię się przed wyróżnieniami ale nie chcę nimi uszczęśliwia innych-tak to ujmę.
Straszne gadulstwo to dziś uskuteczniłam,na dodatek bez żadnego obrazu ,więc uciekam czym prędzej i do miłego zobaczenia i przeczytania wszystkim.iza

**********************************************************************************************p
ps.i oczywiście za chwilę zorganizuję candy i będzie znowu torba do przygarnięcia.

Witoszów

2011-09-18T10:10:00.000-07:00

Nie trzeba duzo aby naładować akumulatory-piekna, słoneczna pogoda,wolna sobota ,zyczliwi ludzie obok,troche wina,świeze powietrze...Witoszów pod Świdnicą...Zmęczone miastem oczy i umysły trafiły na zieleń,przestrzeń ,powietrże...Parę górek ,lasy i coraz bardziej jesienne pola ...od razu lepiej.W pas sie kłaniam Uli i Tadeuszowi z podziękowaniem za piękne chwile.

u mni tez.......

2011-09-04T14:04:00.000-07:00

...jesień.Na działce.Biegnie ten czas ,jak zwariowany.Na chwilę muszę zrobić przerwę w blogowaniu bo czeka nas malowanie mieszkania i nie będzie głowy i warunków na blogowe przyjemności.Do zobaczenia więc za kilkanaście dni...I ładnej jesieni-nie ma co załować lata,świeci słońce,jest ciepło i miło.Oby jak najdłuzej.

Candy u Iki

2011-08-29T06:34:00.000-07:00

http://wedrowaniemoniki.blogspot.com/

PRACOWITY DZIEŃ

2011-08-21T11:00:00.000-07:00

Pracowicie,choć to niedziela.Ale zajęcia ulubione więc poczucie bardziej zabawy i rozrywki niz znoju i zmęczenia.Sesja z nowymi torbami i zrywanie owoców,haftowanie pod ulubioną jabłonką ...A rano zabawy z maszyną ,za chwilę jeszcze sport z deską do prasowania...znacie te niedzielne klimaty,prawda?Więc nie zanudzam,miłego ogladania.I CAŁEGO NADCHODZĄCEGO TYGODNIA MIŁEGO-ZA CHWILĘ ZNOWU BĘDZIE PIĄTEK.

CANDY ROZSTRZYGNIĘTE

2011-08-20T03:32:00.000-07:00

No tak już w życiu bywa,że jak jest jedna nagroda to wygrywa jeden, w tym wypadku jedna.
Wygrała

Laura

i to ją proszę o adres do wysłania torby i bardzo dziękuję za zabawę.
Ale dziękuję wszystkim za posty,za tyle miłych słów,za wesołą kolejkę sympatycznych babeczek-dużo nas tam było.Obiecuję w niedalekiej przyszłości następne candy i obiecuję,że znowu przygotuję haftowana torbę.Myślę,że 200 obserwator mego bloga to dobry powód aby znów zrobić komuś miły prezent.

Marek ma urodziny

2011-08-13T14:54:00.000-07:00

Marek ma dzisiaj urodziny i to dobra okazja aby moje blogowe drzwi uchylić ciut bardziej i opowiedzieć o tym , co w moim życiu ważne i cenne.Marek nie jest moją drugą połówka-jest swoją własną ukształtowaną ,integralną całością,mocną ,charakterną i zadziorną.Nie wbija gwoździ i nie wkręca żarówek-umysłowy znaczy się jest i to mu najlepiej wychodzi.Dużo i głośno mówi, często się śmieje…Olbrzym o sercu dziecka,ciekawy ciągle świata ,jego kolorów i smaków.Bardzo go kocham i nie deprymuje mnie takie pobliczne wyznanie,za stara już na to jestem.A skoro trafiła się taka piękna póżna miłości i taki człowiek wyjątkowy-nic tylko się radować i szczęśliwic.Uczynił moje życie kompletnym, dał mi spokój ,oparcie i akceptację.Jest dobrym duchem większości moich poczynań, tych blogowych także, jest oparciem,powiernikiem,przyjacielem …I to jest właśnie moja laurka urodzinowa.Ciasto już upiekłam.

szyję...

2011-08-12T07:00:00.000-07:00

...a właściwie juz uszyłam.Duzo radości i satysfakcji-miłe uczucie.I ciut uzalezniające ale dające napęd do pracy...zobaczymy ,co będzie dalej.

OCYNKI,MIRABELKI,OGÓRKI,KUCHNIA JEDNYM SŁOWEM....I CANDY

2011-08-06T01:24:00.000-07:00

Po niedzielnej wizycie na tzw."młynach" czyli na bazarze ze wszystkim na terenie dawnego Młynu Sułkowice stałam się posiadaczką dwóch naczyń ocynkowanych.Piękne są,nadjedzone zębem czasu czyli mają wszystko jak potrzeba.I pozowały bardzo udatnie do zdjęc.
Na kuchennej tapecie mirabelki w ilościach sporych,w tej chwili kończą na kuchence przejście w stan dzemu.A ogórki w miarę dojrzewania na dziełce są w obróbce ciągłej, więc sie juz nawet nie buntuję ,tym bardziej ,ze ciągle kwitną i ciągle są....nie ma co narzekać na nadmiar-potrzebujących i chętnych jest dośc....

A tu na ostatnim zdjęciu-bardzo proszę sobie powiększyć-jest mój blogowy "cukierek" z okazji tego,ze mijaja dwa lata odkąd pisuję tu i pokazuję.ZASADY ZNANE,WIĘC NIE PISZĘ.Zabawę kończymy 20 sierpinia czyli w dwurocznicę.KTO CHĘTNY-ZAPRASZAM. Torba na zakupy jest miła i taka "do ręki".I połączyła wszystkie miłe memu sercu techniki czyli patchwork,szycie i haft krzyzykowy.

TYGRYSY....

2011-07-24T06:34:00.000-07:00

Zdjęcia zrobione w róznym czasie,w róznej ekspozycji a motywem przewodnim jest pręgowana i nakrapiana rudość -zarówno u flory ,jak i fauny.
Fauna ma parę tygodni i cała jest do zjedzenia,jak to malutki kot.Jego ludzka mamusia bardzo go kocha i jak widać na wszystko pozwala.Trudno go było sfotografować w ruchu bo jest jak mała wiewiórka.Dopiero sen dał nam chwilę na spokojne fotki.
A flora to moje działkowe lilie.Stoją w wazonie długo,pachnąc mocnym,nawet nieco mdłym aromatem.Bardzo go lubię...
Ot,natura dała w obu przypadkach zapachy ,kolory,faktury,miękkość, kropki,ciapki...Robi wrazenie...

pada....

2011-07-22T05:24:00.000-07:00

No,pada...Mój zaokienny ogródek kąpie się z lubością w deszczu,zmęczony upałem sprzed kilku dni.Kot smętny i bez werwy ,jak to kot ,gdy pada.
A ja lubię deszcz w lecie,nagrzane mieszkanie, i ten rześki chłód od okien.
I piękę pizzerki,pachnie drozdzowym i majerankiem.Ciepło od piekarnika wypełniło kuchnię.A za oknem pada,ciągle pada...

CIASTO....

2011-07-17T10:00:00.000-07:00

Aby je upiec kazdy pretekst jest dobry. Bo jest upał i chronimy się w zaciszu chłodnego domu i czasu jest sporo, bo kolega Sławek jutro wpadnie,bo chce się czegoś słodkiego...
To ciasto maślankowe jest proste do zdrobienia bo miksuje sie w misce wszystkie składniki -białka z 4 jajek,szklanka cukru,pózniej zółtka,szklankę maślanki, pół szklanki oleju i 2,5 szklanki mąki z 3 łzeczkami proszku do pieczenia-w takiej właśnie kolejności, na to owoce i kruszonka ,do piekarnika nagrzenego do 180 stop.na godzinę. I jest.Wilgotne,lekkie ,owocowe -w sam raz na lato.

Plony

2011-07-14T13:54:00.000-07:00

Bohaterką dzisiejszego odcinka jest kanka na mleko, zwana bańką.Jest stareńka,ma ponad 40 lat więc według dzisiejszych norm juz jej powinno nie być.Ale jest,wydobyta z otmętów Maminej piwnicy,ze zdziwieniem,ze Mama ją zachowała.Pamiętam,ze jako dziecko w rodzinnym Prudniku chodziłam z nią na ulicę Szkolną do sklepu po mleko.
Ta ulica ciągle jest,nie wiem czy jest sklepik-kanka przywędrował z nami do Wrocławia.Wczoraj odszorowana-dziś dumnie pozowała do zdjęć.Trochę obita,tu i ówdzie zardzewiała ale jeszcze posłuzy-nalezy się dziewczynie...
Lubię emaliowane naczynia i uzywam takich w kuchni.Są jakieś takie miłe,nawet nie umiem wytłumaczyć na czym polega ich urok ale dla mnie ten urok posiadają...
A działka daje plony,więc zbieramy...

MLECZNO-OWOCOWO...

2011-06-26T11:26:00.000-07:00

Tegoroczne wakacje spędzę na działce.I to tam właśnie powstanie większość wakacyjnych zdjęć.Tak jak te...Owoce własnego chowu,mleko ze sklepu, dobry obiektyw-udostępniony przez znajomego fotografa.Radość z kolejnej sesji fotograficznej- niesamowita.

candy u MONIKIhttp://english-stylecom.blogspot.com/2011/06/candy-rocznicowe.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+English-st

2011-06-20T05:59:00.001-07:00

CANDY U MONIKI

kuchennie...

2011-06-19T08:33:00.000-07:00

Nie piszę ostatnio nic na blogu.Chyba po prostu nie mam nic do powiedzenia,zwłaszcza, ze niezbyt gadatliwa ze mnie niewiasta,z wiekiem coraz mniej gadatliwa...Za to robię więcej zdjęć w ciągłym zachwycie nad urodą świata i rzeczy codziennych.

Kwitną lipy....

2011-06-17T13:47:00.000-07:00

niemłodość....

2011-06-14T14:25:00.000-07:00

kwitną...

2011-06-11T13:54:00.000-07:00

LESZEK M.

2011-06-09T02:24:00.000-07:00

Leszek Możdżer.Parę lat temu nagrał z Larsem Danielssonem i Zoharem Fresco płyte THE TIME. I ustawił poprzeczkę moich muzycznych emocji i wzruszeń tak wysoko,że nic jej od paru lat nie przebiło.Mogę tej płyty słuchać ciągle i ciągle...dla mnie to płyta niesamowita.Granie Leszka Możdżera jest lekkie ,finezyje,pełne muzycznej zabawy,liryczne i piekne.A on sam jest skromnym i uroczym człowiekiem ,pozbawionym gwiazdorskich póz,pełnym dystansu do siebie i mądrym.I to wszystko w jego muzyce słychać-to nie jest rzemieślnik instrumentu tylko jego czarodziej.
Trudno mi pisać o muzyce a o TAKIEJ wyjątkowo trudno bo wymyka mi się ona banalnym opisom.To nie jest granie do "sprzątania lub kotleta"-to jest sztuka i wymaga skupienia. Ale warto
Możdżer, Danielsson, Fresco

The Time
Rok: 2006
POLECAM.
1. Asta - Lars Danielsson
2. Incognitor - Leszek Możdżer
3. Sortorello - XIII wiek anonim
4. Tsunami - Leszek Możdżer
5. The Time - Leszek Możdżer , Zohar Fresco
6. Asta 2nd Time - Lars Danielsson
7. Easy Money - Leszek Możdżer
8. Smells Like Teen Spirit - Kurt Cobain, Chris Novoselic, David Grohl
9. Svantetic - Krzysztof Komeda
10. Suffering - Lars Danielsson
11. Trip To Bexbach - Leszek Możdżer
12. Asta 3rd Time - Lars Danielsson
13. Suffering ( Bonus Track)- Lars Danielsson

pour Mimi.....*

2011-06-08T14:23:00.000-07:00

*aby nieco osłodzić nostalgię za miastem świateł...

Pierwsze przetwory

2011-06-05T11:11:00.002-07:00

Koniec maja i początek czerwca to czas kiedy dojrzewają zioła i kwitnie róza jadalna.Z mięty,która tradycyjnie wędruje po całej działce,zrobiłam,zachęcona wpisami blogowych kolezanek,likier miętowy.Łatwy w wykonaniu i zacny w smaku,zwłaszcza teraz,kiedy zaczynają się upały.U nas w domu nie pije się zadnych kolorowych napojów ale czasem chce się czymś urozmaicić wodę mineralną.Likier z wodą i cytryną jest bardzo dobry i chłodzi.
A róza obsypała się kwiatkami,które zbieram i systematycznie robię ...nie wiem ,jak to nazwać.Bo zmielone płatki ucieram z cukrem i trzymam w słoikach w lodówce.Więc ani to dzem ani konfitura-ot,takie coś rózane i bardzo dobre do lodów,kruchych placków,deserów.Za parę tygodni ruszy prawdziwe słoikowanie i szaleństwo przetworów. A to taka mała,pachnąca miętą i rózą przygrywka...

piwonie i ślub sprzed lat

2011-05-29T14:28:00.000-07:00

Cały rok czekam na piwonie.Dla mnie to kwintesencja kwiatu.Barokowy przepych p łatków, ich mnogość ,kolor i zapach...Mam kilkanaście krzaków piwonii na działce i odwdzięczają mi sie co roku za troskę wspaniałymi kwiatami, które znoszę do domu i rozdaję znajomym.Nie mam bordowej ,tej najbardziej popularnej-same białe i różowe ale za to imponujące.Lubię je nawet kiedy więdną w wazonie i z cichym szmerem osypują się na stół...żaden inny kwiat nie budzi we mnie tylu ciepłych,ba,gorących emocji.
A ślubne zdjęcia to ,jak większość starych zdjęć w naszej ,kolekcji znaleziska bazarowe,uratowane od całkowitego zapomnienia,wygrzebane ze sterty nieważnych śmieci i rupieci.Z jakiegoś niemieckiego atelier ale ani daty ,ani żadnego nazwiska.Taka mnie naszła refleksja czy nasze zdjęcia, z najważniejszych dla nas chwil w życiu ktoś kiedyś ocali od totalnego niebytu? Czy będziemy w dziwny sposób ważni dla obcych ludzi, którzy pochylą się nad naszymi podobiznami? Chyba jednak nie...tak myślę...

irys

2011-05-26T13:59:00.001-07:00

Wyrafinowany w kształcie i kolorze...
wyniosły....piękny..

Mój kawałek ogrodu...

2011-05-02T04:19:00.000-07:00

Ogródki działkowe i ich uprawa to się kojarzą raczej z emeryckimi zajęciami ale jeśli tak to chcę już na emeryturę. Mam ogródek w takim nietypowym miejscu bo teoretycznie w centrum miasta,w śródmieściu, a jednocześnie jest to długi pas ogrodów i zieleni oddzielający śródmieście od dalej położonych za Odrą dzielnic.Dwie minuty jazdy rowerem z domu i jestem na swoich zagonach.Lubię tam przebywać, pracować a teraz w maju nie mogę napatrzeć się na bujnie rozwijającą się zieleń i kwiaty.Stąd większość ostatnich zdjęć blogowych jest właśnie z mojego "zielonego".Wczorajsza majówka też tam była...

MAJOWE ZAJĘCIA...

2011-05-01T02:03:00.000-07:00

Jak dobrze mieć parę dni urlopu...jak dobrze mieć czas...Wysypiać się bez poczucia ,że za plecami tyle rzeczy do zrobienia.Mieć czas na zdjęcia, na robótki, na tyle innych spraw.
Zachciało mi sie kapki do pokoju córkowego.Nie przeraża mnie już ogrom niektórych przedsięwzięć i to ,ze będę je "skubać" miesiącami.Na kapkę potrzebuję ok.120 kwadratów -jestem przy 14. Ale to takie miłe zajęcie...

fotograficzne wprawki -zabawki....na działce

2011-04-26T14:01:00.000-07:00

świąteczny czas...

2011-04-25T11:10:00.000-07:00

stara szafa...

2011-03-27T04:08:00.000-07:00

Stała sobie stara bielizniarka poniemiecka bodajze na pewnym strychu,piękne ,dębowe drewno ktoś beztrosko pomalował białą olejną farbą;brakowało w niej półek i okuć. Ale przyszedł jej czas, pewien bardzo pracowity stolarz-ukłony dla pana Olka w Pszennie-zdjął z niej białe paskudztwo,uzupełnił ubytki,dorobił półki, została lekko pobielona i zawoskowana moimi ręcmi. Jeszcze brakuje jej okuc, jeszcze nie ma koncepcji co zawiśnie lub nie w świetle drzwi ale na powrót jest uzyteczna, cieszy oczy i pozwoliła mieścic w swoim wnętrzu tyle reczy.Dobrze jest dac nawet przedmiotom drugą szansę.Nie pokazę jaka była szpetna ,niech cieszy oczy nowym blaskiem ... Platerowany dzbanek odziedziczyłam po Mamie, nie parzy się w nim juz herbaty ,jest tylko ozdobą i małą zmorą do czyszczenia, jak kazdy plater.A w kolazowych migawkach jedna z moich wyszywanek.Lubię poduszki i w ich szuciu łączę to wszysto , co mnie ostatnio interesuje czyli wyszywanie i patchwork. A w kolejce czekają następne juz zrobione wyszywanki i tylko ten czas....Całość dzisiejszych wyczynów zdjęciowych okrasił botanicznie pierwszy maleńki tulipan z mojej działki.DZIAŁKA-jak sama nazwa wskazuje ma coś z nałogu i uzaleznienia w związku z tym ona właśnie wysunie się w chwili obecnej na czołówkę wszelkich zajęć.Niewiele jest rzeczy sensowniejszych od grzebania w ziemii.Tylko czemu mi nikt tego nie powiedział 30 lat temu?

na przekór...

2011-02-22T12:41:00.000-08:00

Na przekór temperaturze, zimie, śniegowi, szaremu światowi z podłowatym światłem-letnie, bardzo letnie Antibes.Upał w dzień i o świcie, i w nocy,kiedy portowe miasto ciągle tętni zyciem...Słońce, lazur nieba i morza, luksusowe jachty na cumach...powiew wakacji...od tego właśnie są zdjęcia...

fioletowo....niedzielnie...krzyżykowo...

2011-02-20T04:07:00.000-08:00

światło

2011-01-25T14:49:00.000-08:00

Fotografia to pisanie światłem, malowanie światłem. Bez światła nie ma zdjęcia.Dziś garść moich obrazków do pooglądania, moze dla poprawy nastroju, moze dla przyjemności, moze , ot tak od niechcenia...Dziś nie chce mi sie nic mówić...

zielone

2011-01-23T11:12:00.000-08:00

Zielone-bo za oknem znowu biało- zima,styczeń w końcu-musi tak być.Ale po co w lecie się człowiek naugania z tym cięzkim aparatem po łakach i lasach,naczołga nad sadzawkami , w celu namierzenia fauny, rzęs nie maluje coby wizjera w aparacie nie zapaćkać? A po to zeby sobie "wyciągnąć" w zimie,jak własną kiszona kapustę-swoje fotograficzne dorobki-urobki.DZISIEJSZE ZIELONE sponsoruje SUPRAŚL, na Podlasiu,kraina piękna, czysta,urokliwa ,jeszcze nie zadeptana,gościnna...polecam.

BEZ TYTUŁU

2011-01-21T01:29:00.000-08:00

Od dwóch dni mam głowę pełną niewesołych myśli i wątpliwości, gdzie dac upust niesmakowi i rozgoryczeniu.I postanowiłam zrobic to na własnych "śmieciach'.Dwa dni temu przeczytałam na blogu Lambi jej post dotyczący konkursu na Blog roku 2010.Zarzuciła Asi z green canoe nieetyczne zachowanie,socjotechniczne manipulacje czytelnikami bloga, epatowanie nieszczęściem w celu podniesienia popularności.Przykro mi się to czytało bo jestem gościem w zielonym czółnie od czasu do czasu i mam zgoła inne odczucia. Ale nawet wtedy byłam gotowała Lambi jakoś usprawiedliwic-czasem się człowiek zagalopuje.Ale zaczęły się pojawiac komentarze do tego posta i odpowiedzi gospodyni. Takiej lekcji arogancji, braku pokory i zwykłego chamstwa nie odebrałam już dawno.Uczono mnie całe zycie ,że ważne jest"|co'" ale ważne jest też "jak".Tu okazało się zupełnie nieważne.Poległam dokumentnie pod sztandarem jednej "prawdy objawionej",świętego oburzenia i krucjaty przeciwko?...No ,właśnie-o co był ten cały szum ,bez klasy, w oparach spiskowej teorii dziejów?...
Pożegnałam się definitywnie z Panią Lambi i jej blogiem i nie napisałam jej tego bo swoich oponentów traktuje jak zwykłe śmieci a mnie nie stac na psychiczny luksus zmagania się słownego z osobą tak arogancką i po ludzku okrutną.
Jest mi obojętne czy zielone czółno wygra konkurs .Będę tam zagladac i tak, tak jak wiele z Was i zapewne z tego samego powodu.Tak, chcę byc nadal socjotechnicznie manipulowana przez pogodę ducha, radośc, siłę życia i pracowitośc. Chcę nadal móc po ludzku współczuc gdy przeczytam tam, niezwykle rzadko, o nieszczęściu i traumie.Tak-jestem naiwna i podobają mi się 'babskie popierduchy"-jak to przeczytałam. Tak, tak ,tak-skomplementuję każdą szmatkę, kwiatek i pomalowana szafkę ,jaką zechcę, bo za nimi stoi czyjś trud i chęc podzielenia się swoim światem ,chocby najskromniejszym.
A gdy zechcę "prawdy objawionej" i krucjat w obronie to sobie włączę tv.
Tyle- nie zamierzam tym postem wywoływac dyskusji.Powiedziałam, co mi na sercu leżało.A KAŻDY I TAK WIE SWOJE.

ALICJA....

2011-01-14T11:51:00.000-08:00

Kiedy stęzenie szarego w szarym za oknem przekracza moje zdolności przyjmowania i pojmowania, tęskonota za kolorem i światłem prowadzi mnie najczęściej na kanapę,pod koc...Zdarzają mi się sny w środku dnia, takze takie "alicjowe".
Te kolaze to zabawa-ani jeden z tych obrazów nie jest mojego autorstwa,ja je tylko połączyłam, tak trochę jak we śnie, moze bez ładu i składu, moze bez sensu...Autorom zdjęc głęboki ukłon za talent, wyobraznię, wysiłek bo dzięki nim mogłam pośnić trochę na jawie...

siła...

2011-01-09T12:59:00.000-08:00

To nie jakaś wielka sprawa ani wielka tajemnica,która, jak pisałam w poprzednim poście , natchnęła mnie otuchą i dobra nadzieją ,że jakkolwiek się sprawy potoczą –dam radę. A taką nadzieję dały mi zwykłe cebule hiacyntów. Kupiłam ja na jesieni ,miałam posadzić –nie zdążyłam ,zapomniałam…wrzuciłam do reklamówki i wyladowały w piwnicy ,po raz kolejny zapomniane. Po paru miesiącach zajrzałam do reklamówki a tam każda cebula pięknie skiełkowana.Grube ,zielone pączki, piękne i dorodne…Na przekór mojemu niedbalstwu, bez wody ,światła i powietrza, w jakimś paskudnym plastiku- pokazały swoję siłę , wolę przetrwania .Już nic mnie tak dawno nie ucieszyło, tak po prostu .I dało wielką lekcję wewnętrznej siły. W dobrym momencie, w dobrym czasie.

PS.Aparat fotograficzny to straszny kłamca.Moje nowe wyszywanki mają subtelne kolory, długo dobierane a tu- na zdjęciach cepeliada.Dopiero na zdjęciach z ustawieniem automatycznym i z lampą,której nie lubię i unikam , wyszło coś co z grubsza jest prawdą .Czekam na słońce i plenery –wtedy kolorystyczna prawda wyjdzie na jaw.

było pod choinką....

2011-01-02T02:32:00.000-08:00

Choinkowe emocje powoli odkładam na półkę z miłymi wspomnieniami. Bo było wzruszająco ale tez bardzo rodzinnie i ciepło. Z przyjaciółmi, wazniejszymi czasami niz rodzina , dorosłymi juz dziećmi, z prezentami, kompotem z suszu i całym świątecznym galimatiasem. Bardzo szybko minęły mi święta ...I takoz szybko mija okołonoworoczne leniuchowanie, z wyszywankami w ręce. A za progiem "nowe", które jawi się jako grozne i trudne a moze w gruncie rzeczy będzie niosło zmiany na lepsze , kto to wie...Jakbym nie obracała w myślach poprzedniego roku- był trudny i wredny. Ale w następnym poście pokazę coś co napełnia mi serce dziwną nadzieją, ze będzie dobrze. Ot , takie małe coś pozornie bez znaczenia i idę o zakład ,ze wielu ,wiele z Was to ma .Moze tylko wystarczy dojrzeć w tym jakiś głębszy ,ukryty sens....

PRZYJMIJCIE ŻYCZENIA......

2010-12-23T01:42:00.000-08:00

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią sie cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole
********************************************************
fragment"KOLĘDY DLA NIEOBECNYCH"-Z.PREISNER

***************************************************

Dziękuję Wszystkim, którzy mnie odwiedzili i tych ,których ja odwiedziłam na blogach, za wspólnie spędzony rok-mimo wszystko,dobry rok, bo nadal jesteśmy....Dobrych , serdecznych Świąt życzę ; w miłości,zdrowiu i spokoju.Iza

upiekło mi się...

2010-12-19T12:56:00.000-08:00

Dopaliła się ostatnia adwentowa świeczka...To ,co mozna było upiec wcześniej-upieczone i teraz rumieni się w blaszkach,na paterkach, w pojemniczkach.Prezenty zapakowane,zakupowe szaleństwo w odfajkowane, wszystko z grubsza ogarnięte a jak nie , to rozgrzeszone,ze nie zrobione a tu święta....Wyrastam powoli ze świątecznego perfekcjonizmu bo nikomu z nim nie było dobrze a najmniej mi samej.Zrobię tyle ile zdołam-świat się nie zawali a ja wolę uszyć kolejne kolorowe serce i dać miłym sąsiadom niz polerowac klamki i uchwyty do mebli....pozdrowienia zatem dla wszystkich w "niedoczasie" i w "niedorobieniu".

NIEDZIELA...

2010-12-08T08:44:00.000-08:00

Zastała mnie w nastroju mocno katarowym i otoczyła refleksjami na tematy okołoświąteczne.Robię ostatnie ozdoby na choinkę, małe zdjęcia ze starych kartek świątecznych , naklejane na zwykłą tekturkę,do tego kokardka i sznurek...I myślę o tej choince, o choinkach z poprzednich lat ,z dzieciństwa...O tym,że w tym roku drzewko kupi mi sąsiad, który okazał nam wiele pomocy w trudnych dla nas chwilach...Patrzyłam na drugą adwentową świeczkę ,która powoli sie paliła i oglądałam kolejne stare fotografie,które do nas przybyły dzięki temu samemu sąsiadowi,który bywa co niedzielę na pchlim targu i pamięta o naszych zainteresowaniach.Już ma zakazane przynoszenie kolejnych eksponatów ale ciągle.."nie może się oprzeć.."I tak sobie rozmyślałam,że jedne osoby z naszego życia ubywają ,nikt ich nie jest w stanie zastąpić , o czym święta przypominają dotkliwie,ale pojawiają sia inni, coś wnoszą w nasze życie i możemy im poświęcać czas i uwagę. I produkuję te moje choinkowe zabaweczki ale czas temu poświęcony to takie moje osobiste rekolekcje, w ciszy i milczeniu, dochodzenie do głębokiego przeświadczenia i utwierdzanie się w przekonaniu,że tyle nas ile znaczymy dla innych.Ot, takie adwentowe rozważania ,umilane ciastkami i poranną niedzielną herbatą...

candy u Mimi...

2010-12-02T15:28:00.000-08:00

Mimi to czarodziejka obrazów i nastrojów...koniecznie zajrzyjcie do Niej z wizytą

zabawki

2010-11-24T05:58:00.000-08:00

Na dworze popaduje pierwszy śnieg. I miłe jest takie czekanie na pierwszą zimową kołderke ,choć wiem, ze ona mi się znudzi bardzo szybko bo zdecydowanie wolę lato i ciepło.
Ale póki co zbliza się adwent i święta a ja wymyśliłam sobie w tym roku choinkę ubraną we własnoręcznieprzygotowane ozdoby.Chonka ma być wysoka, obowiązkowo zywa a zabawki w czerwonościach. Do tej pory,zeby nie prowokowac kota stawialiśmy na parapecie namiastkę choinki, malutkie sztuczne drzeweczko,którym futrzak sie nie interesował. Ale w tym roku ma być inaczej, bo jest to dla mnie szczególny rok...
No i ruszyła produkcja ozdóbek, szyję w kazdej wolnej chwili ,wypycham, zawiązuję kokardki. Na zdjęciach dotychczasowy urobek. Zostałam obdarowana przez mego ukochanego Notorycznego Narzeczonego maszyną do szycie marki Janome, która szyje po prostu sama.Maszyna ,zwana przez nas Janką ,to w tej chwili najbardziej wykorzystywany sprzęt domowy ale tak przyjemnie się na niej szyje...
Praca zatem wre a za oknem pierwszy śnieg...

ufff....

2010-11-11T10:05:00.000-08:00

Poprzedni post juz dobrze pokrył sie kurzem ale to nie znaczy,ze próznowałam. Zamarzyła mi się patchworkowa narzuta na lózko, taka w niebieskościach i moja determinacja po dwóch prawie miesiącach doprowadziła mnie do dzisiejszego postu a w nim moja narzuta.Nigdy nie szyłam patchworku, to zupełny debiut ale chylę nisko czoła przed kobitkami,które to robią....Nie wiem czy powtórzę jeszcze kiedyś swój wyczyn ale dzis wiem,ze rzucenie sie na taką robotę to skok do basenu na głowę ,bez sprawdzenia czy jest tam woda.
Internet okazał się bardzo pomocny bo dał mi teoretyczną wiedzę .Bez tej specjalnej maty i obrotowego nozyka, zbrojna li i jedynie w nozyczki i linijkę ,"wytłam" -nawet równo-120 kwadratów i dalej postępowałam zgodnie z internetowymi radami. Nie powiem- co się wzięłam za kapkę ,podobało mi się. Az nadszedł dzien kiedy musiałam złączyć te wszystkie warstwy ze sobą i zacząć szyć. Dodam,ze kapka ma 210 cm na 260cm....
Nie powiem ile igieł nałamałam , ile krwi zlizałam z pokłótych szpilkami palców i oczywiście jak przetrenowałam w myśli i mowie zestaw wszystkich znanych bluznierstw. Ergo-to jest katorga szwalnicza ,to pikowanie...
Ale skonczyłam,polozyłam na łózku i niech mi tylko ktoś powie,ze coś krzywo czy nie tak...Kotu sie podobało, od razu się połozył.
Jestem z siebie dumna bo nie przypuszczałam, ze dam radę...

trochę czerwieni i ręcznych robótek

2010-10-17T04:05:00.000-07:00

Często mam aparat w ręce,często robię zdjęcia w domu ale jakoś niemrawo idzie mi uwiecznianie tego co wydziubałam krzyżykami bądż uszyłam. Może to kwestia "pewnej takiej nieśmiałości"...
Dziś post z czerwienią w roli głównej-bo lubię czerwony, jako dodatek, mocny akcent,urozmaicenie. Wyszywanki krzyżykowe takie trochę już w światecznych klimatach choć jestem jak najdalsza od świątecznych ozdób w środku jesieni . Zostaną oprawione i dane jakiejś miłej osobie z okazji świąt-lubię o tym myśleć zawczasu bo nie ma nic gorszego niż kupowanie prezentów w wigilię.
Uszyłam też poduszkę do przedtelewizornych zalegań i choć nie mam na salonach nic czerwonego -jakoś mi sie wpasowała.
A sympatyczna królewna -myszka, zwana u nas Anulką, to znalezisko parkowe.Jeżdżę do pracy na rowarze przez park i pewnego deszczoewgo dnia znalazłam ją w kałuzy, ubłoconą i utytłaną.Żal mi się zrobiło i zabrałam ja do domu ,gdzie przeszła wszelkie mycia i prania i teraz sobie jest ...Może jej zrobię nowa sukienkę na szydełku...
Lubię czerwony-żywy, energetyczny,wdzięczny do zdjęć.
A następnym razem -zupełnie inna gama kolorów i nowe pomysły...

fotografia

2010-10-06T13:44:00.000-07:00

Tak to czasami bywa-wchodzi się do internetu aby poszukać wełny na sweter albo suszarki do naczyń a kończy się weilkim osobistym odkryciem,wielkim zachwytem.Dziś tylko jedno zdjęcie ale za to jakie...Wiem,ze byc moze to tylko moja osobista fascynacja, moje zauroczenie obrazem ale chciałam się podzielić tym niesamowitym wrazeniem, ze czuję się jak KOLUMB, który odkrył swoją małą fotograficzną Amerykę ,która nazywa się EDWARD STAICHEN.

Powiększcie to zdjęcie na swoich monitorach-warto.

działkowe pozowanie

2010-09-27T08:26:00.000-07:00

Dziś pogodowy listopada za oknem-wieje,leje,zacina ...A ja zaczęłam swój jesienny urlop.Miło jest siedzieć w domu, nie musieć iść do pracy,praktycznie niczego nie musiec a tak wiele móc.Móc spać ,odpoczywać,czytać,szperać w letnich zdjęciach.
Dziś działkowa sesja zdjęciowa a ja po drugiej stronie obiektywu w roli modela. Zdjęcia robiła moja Asia,dla której portret to ulubiona forma fotograficznej wypowiedzi. Byłam karną modelką ,robiłam co kazali i myślę,ze miałam duzo szczęścia bo modelka z sesji przede mną ,tez na działce,wylądowała w lateksowych wdziankach w naszej starej wannie na deszczówkę.
Pogoda była piękna,popołudniowe światło łagodne ,miło się gawędziło z córką i polegiwało na fotelu w róznych pozach.
Cieszę się ,ze ostatnio, tyle kolezanek blogowych pokazało się na róznych ładnych fotkach w pełnej krasie i mozemy zobaczyc ,jakie jesteśmy .Nie tylko ukryte za słowami i zdjęciami swoich robótek-bardzo mi się to podoba dlatego dziś na mnie kolej.VOILA...

PS.fotki "okoliczności przyrody"-to juz ja

Blue...

2010-09-14T12:44:00.000-07:00

MOJA MAMA miała niebieskie oczy i lubiła niebieski kolor.Dobrze w nim wyglądała.Jej niebieska letnia sukienka ciągle wisi w mojej szafie...Nie tęsknię za Nią-po dziecinnemu wierzę,ze zaraz wróci...

kuchenne migawki w małych obrazkach

2010-09-09T14:42:00.000-07:00

candy u konstancji30

2010-08-30T05:27:00.000-07:00

Konstancja30 rozdaje obrazek---www.nazakreciemarzen.blogspot.com

BARDZO ŁADNY OBRAZEK.
--

Szkło i kot

2010-08-28T05:52:00.001-07:00

I znowu kot w poście-tym razem mój osobisty, chodzący za mną po domu krok w krok ,więc i czynnie uczestniczący w dzisiejszych zdjęciach, co widać.
Bodżcem do napisania tego postu były zwykłe sobotnie zakupy i wstąpienie do takiej jednej klamociarni ze wszystkim. I zakup uroczej małej szklanej paterki z metalową rączką. Nie muszę tu zapewne objaśniać impulsu pt."Nie mogłam się oprzeć" bo te ,jakże nierozsądne zachowanie jest szeroko znane i kultywowane wśród blogowych koleżanek. Lubię szkło, takie masywniejsze,z bąbelkami powietrza, raczej bezbarwne. I zgromadziłam trochę takiego szkła, jedne kupiłam, jedne dostałam, niektóre są po prostu pamiątkami po mojej Mamie. Używane do różnych celów ,realizują ideę przydatności-mam za małe mieszkanie aby gromadzić przedmioty dla samego kolekcjonowania,choćby najpiękniejsze były.
Jak widać zaplątało się tu parę kryształów, jakże wykpiwanych przez nasze ,40,50-latków,pokolenie a dla naszych rodziców będących często dowodem zamożności i gustu.Cóż ,czasy się zmieniają,gusta także, i część maminych kryształów zlądowała w moim kredensie.Poświęcę im osobny post bo mam do nich sentymentalny stosunek,niektóre pamiętam jeszcze z dzieciństwa to znaczy,że trochę lat już mają.

Ten wazonik poniżej był w moim domu odkąd pamiętam.Szkło przez lata zmatowiało, nieco pożółkło ale tak sobie myślę ,że chciałabym żeby powędrowało z moją córką kiedyś do jej domu, i służyło tak jak mi do trzymania w wodzie zielonej pietruszki albo koperku, lub drobnych kwiatków...Miła jest taka wędrówka przedmiotów w czasie, nieskazywanie ich na niebyt bo niemodne, mało się błyszczą lub przyblakły...

A pokrywie od słoika dorobiłam pelerynkę bo jakoś tak łyso mi wyglądała...

Kot Corinne i dużo zielonego

2010-08-22T07:30:00.000-07:00

Lato to dla mnie bardzo pracowity czas ,pewnie nie tylko dla mnie.I mało go zostaje na takie przyjemności jak wyszywanie krzyżykami.Kot według projektu Corinne Rigadeau powstał podczas pobytu w Kazimierzu Dolnym.Brałam robótkę ze sobą wszędzie i do szczęścia wystarczała mi tylko ławka.Wzory pani Corinne cały czas mi się podobają i myslę ,że to nie ostatnia moje praca według jej projektu.A zielone...?Zielone z mojej działki,ciągle jeszcze zielone i oby jak najdłużej.

ps.zapomniałam dopisać,że oprawa kota to także moje dzieło a ramka została zakupiona na targu "wszystkiego" w Kazimierzu.

ASIA...

2010-08-20T12:33:00.000-07:00

Jest zupełnie inna niż ja, nawet niespecjalnie do mnie podobna. Ma inny gust, pociągają ją inne klimaty estetyczne, słucha innej muzyki.Lubi kolczyki, każdy kolor, pod warunkiem,że jest czarny, ostatnio zrobiła sobie tatuaż...dość pasztetny zresztą...Różnimy się diametralnie podejsciem do sprzątania i domowych obowiązków i tu raczej chyba nie muszę uściślać wątku...Ma wady i zalety,których nie rozpoznaję u siebie...Jest po prostu kimś innym niż ja...
A jednak są punkty styczne naszych osobowści i charakterów, temperamentów, które bez wątpliwości świadczą o naszej więzi. Powiem tylko ,że piszę tego posta z dedykacją dla ASI bo 18 sierpinia miała urodziny a jutro ma imieniny. I także dlatego,żeby Jej powiedzieć,że kocham JĄ miłością bezwarunkową.

ps. A ten tatuaż to popraw, córko, bo wygląda jak naklejka z Bravo girl...
ps1-zdjęcia pierwsze, ostatnie i przedostatnie są autorstwa bohaterki dzisiejszego wpisu i tu miejsce na małą "prywatę".Modelka i autorka zdjęć prezentuje swój dorobek artystyczny na stronie http://invisiblemartyr.dphoto.com/.
POZOSTAŁE ZDJĘCIA-WOJTEK

Byłam kiedyś w Bystrzycy Kłodzkiej....

2010-08-01T10:57:00.001-07:00

No kiedyś byłam... to były moje początki zabawy z fotografią i pamiętam, że dużo mnie kosztowało wyciągnięcie aparatu w środku miasta i kadrowanie jakiegoś tam elementu krajobrazu. Bystrzyca to małe, senne ,dolnośląskie miasteczko i mieszkańcy ze zdziwieniem patrzyli na to,że kogoś może coś zainteresować w ich , tak dobrze znanym, otoczeniu.
Ponoć było to kiedyś piękne miasteczko, perła Kotliny Kłodzkiej.Teraz jest nieco zniszczone,zaniedbane ale nadal czaruje piękną okolicą i położeniem. Tak to już bywa,że często "okoliczności przyrody" ratują od zupełnego upadku i zapomnienia to co ludzie powoli skazują na tenże upadek i zapomnienie.Cóż piękne krajobrazy i widoki nie wymagają remontów i odnawiania a odrapane budynki i zapadające się chodniki-już tak...
Lubię Kotline K., lubię za malowniczość ,za przestrzeń, za małe ,zapadłe miasteczka, za łąki, pagórki i nawet za widoczną na wsiach i w miasteczkach biedę.Nie wiem czemu ale czy wszystko tak trzeba zaraz wiedzieć?....

zdjęcia...

2010-07-07T14:35:00.000-07:00

Wśród setek zrobionych zdjęć z różnych miejsc, zdarzeń są takie ,które mogły powstać wszędzie, gdziekolwiek. Nie mają jednoznacznego nawiązania do miejsca czy zdarzenia, powstały z zachwytu nad kolorem, fakturą , rytmem, światłem albo dlatego ,ze nastrój chwili nakazał ująć ten a nie inny kadr.Bardzo je lubię bo to moje ślady poszukiwania ładu ,harmonii i piękna w tym co mnie otacza za pomocą fotografii.

Tych miasteczek nie ma już ....

2010-06-18T14:38:00.000-07:00

Tych miasteczek nie ma już
Okrył niepamięci kurz
Te uliczki, lisie czapy, kupców rój
Płotek z kozą żywicielką
Krawca Szmula z brodą wielką
Co jak nikt umiał szyć ślubny strój

A zakochane oczy lśnią
Otula się liliową mgłą
Zapomniany świat i płynie, płynie w dal
Z kogucim i baranim łbem
Na białej chmurze ginie, hen
Tak, jak malował pan Chagall
iPrzewodnki po Kazimierzu podają,że w roku 1942 społeczność żydowska w mieście przestała istnieć, bo wszyscy tamtejsi Żydzi zostali wymordowani.Przez kilka stuleci byli,żyli a w ciągu niecałych trzech lat okupacji-przestali.Pozostała pusta synagoga, parę budynków, mały plac targowy, kirkut...Macewy ze starego kirkutu Niemcy powyrywali i wybrukowali nimi ulice, w synagodze urządzono stajnię...Jeden naród pokazał drugiemu, jak bardzo nim gardzi i gdzie jego miejsce i zastanawia mnie tylko ciągle na ile idee, dla których to zrobiono, były istotne, na ile są nadal istotne.
Często mnie nawiedzała podczas tego urlopu uporczywość myśli na ten temat, często "kręciła" mi się w głowie piosenka z tekstem W.Młynarskiego, której fragment jest w tytule posta.Bo ten problem żydowski" mieli "się od tylu lat , w tak różnych odsłonach...
Powstał nowy kirkut,macewy podniesiono z bruku i powstała pamiątkowa ściana, w którą je wmurowano, przywracając sprawom ostatecznym ludzki wymiar.
Synagoga nie tak do końca jest pusta.Wiszą tam ogromne powiększenia fotografii Jerzego Benedykta Dorysa, nieżyjącego już fotografa-portrecisty, który w roku 1931 i 1932 zrobił reportaż fotograficzny o Kazimierzu, jak się okazało pierwszy fotoreportaż.Odkrytu po latach stał się prawdziwą sensacją i prawdziwym świadectwem tamtego życia.
Te zdjęcia mają ogromna siłę ,myślę o nich bardzo często bo zrobiły na mnie niesamowite wrażenie.Udało mi się dotrzeć do oferty katalogowej krakowskiego domu aukcyjnego, który wystawił na sprzedaż 18 fotogramów tamtych fotografii.To zaledwie mały ułamek tego co udało mi się zobaczyć w Kazimierzu. A póżniej trafiłam na fragment opisu tych zdjęć, autorstwa Adolfa Rudnickiego i on trafił w samo sedno tego co mi się w związku z tymi zdjęciami kołacze w duszy.

Fotografie Kazimierza nad Wisłą, zrobione w latach 1930-31, uchodzą za
pierwszy polski fotoreportaż. Odkryte i pokazane po latach na wystawie w
warszawskiej Kordegardzie (1961) stały się wielkim wydarzeniem.
Przedwojenny Kazimierz – codzienność żydowskiego miasteczka, kramiki
drobnych handlarzy, atmosfera podwórek – wtedy już nie istniał.

Ten cykl zawiera wszystko, co trzeba, aby świat, którego już nie ma,
ożył. Zapach, klimat, temperatura, ludzie - wszystko autentyczne. Jest to
świat gorzkiej, krzyczącej nędzy, ruder, błota, bosych i obdartych
dzieci, bawiących się o krok od rynsztoka, nędznych sklepików, których
całą zawartość stanowi słój ogórków kiszonych, kilogram cukierków
lub beczka z naftą. Jest to świat bogaty i miękki w swej nędzy,
niepochwycony w żadne cugle organizacyjne, świat ocalony z jednej pożogi
i czekający na drugą, świat dramatyczny, pełny i uśpiony, oczekujący
nieszczęścia i bezsilny, by się przed nim uchronić. Oglądając ten
świat ani na chwilę nie przestaje się widzieć jego ostatniego
rozdziału, nie da się go zobaczyć bez ostatniego rozdziału. Widzi się
pikujące bombowce września, słyszy się salwy plutonów egzekucyjnych,
krzyk uduszonych w wagonach-duszegubkach, w komorach gazowych. Patrząc na
śliczną dziewczynkę w grubej, ciemnej sukni w upalny dzień, bawiącą
się kamyczkiem, nie sposób nie myśleć o tym jak zginęła. Tych zdjęć
nie można chłonąć bez późniejszych wypadków, są organicznie ze
sobą splecione. Wszystkie te zdjęcia robią wrażenie zdjęć z
ostatniego lata – przed potopem.
Adolf Rudnicki, Niebieskie kartki , „Świat” nr 47/1960

Wieczorny Kazimierz

2010-06-14T13:11:00.000-07:00

10 pięknych, już urlopowych dni spędziliśmy w Kazimierzu nad Wisłą. Kazimierz okazał się dla nas kwintesencją niespieszności , uroczego snucia się bez planu i zegarka, smakowania "tu i teraz", wysiadywania w kawiarniach w celu pogapienia się na ludzi, poczytania gazet , wypicia kolejnej kawy...Okazał się piękną dekoracją wplecioną w jeszcze piękniejszą przyrodę ,plenery, widoki, panoramy. I jakże pięknym powodem do setek zrobionych zdjęć...

Następni....

2010-05-26T14:00:00.000-07:00

Kolejne , stare zdjęcia znalazły miejsce w naszy domu. Wyszperane na targowisku ,gdzie można kupić wszystko i sprzedać wszystko , zdjęcie rodziny w pięknej ramie leżało sobie na trawie ,pośród stosu różnych dziwnych przedmiotów.Nie mogliśmy przejść obok niego obojętnie, o , nie...Wypucowane zawisło od razu na ścianie choć na moich fotkach stoi na biurku bo tu światło było lepsze do zdjęć.

Młoda para niestety jest w gorszej kondycji, zdjęcie nie jest uszkodzone ale twarda podkładka,do którego jest przylepione, jest zniszczona i rama była w rozsypce. Ale doczekają się renowacji i będą cieszyć oczy.
Nie zastanawiam się kim byli ci obcy w końcu ludzie z tych zdjęć , bo i po co.Fascynuje mnie to co w fotografii nazywa się decydującym momentem.Może w fotografii studyjnej nie ma on takiego znaczenia ale tu ciekawi mnie pretekst do zrobienia zdjęc. Slub jest oczywistym powodem do zdjęć ale takie stare rodzinne fotografie w atelier...Jakie to było wszystko odświętne, stroje, miny, pozy...Może nawet trochę sztuczne ale czuje się ważność tamtej chwili, jej doniosłość dla tamtych ludzi.
Robię dużo zdjęć, w dobie aparatów cyfrowych można pstrykać do woli...Ale chciałabym zrobić choć parę takich , które opowiedzą w doniosły sposób o zatrzymanej w kadrze chwili. Chyba marzy mi się choć otarcie o poręcze schodów na fotograficzny parnas...

Corinne Rigadeau

2010-05-23T02:58:00.000-07:00

Bardzo rzadko a praktycznie wcale nie pokazuję tu swoich prac ręcznych a prawda jest taka,że mocno zainspirowana blogowymi lekturami spróbowałam wielu rzeczy.Zaczęło sie od decoupage ,parę prac popełniłam ale póżniej przyszła refleksja,że to nie dla mnie.Ilość wzorów i motywów ,które mi się podobały była za duża i proces decyzyjny miałam utrudniony.
Coś tam uszyłam na maszynie i nadal to robię ,szując najchętniej poduchy ,bo to one najszybciej mogą zmienić klimat w mieszkaniu.
Trochę tez pacykowałam na biało -szaro na starych połeczkach i pewnie to kiedyś pokażę.
Jakiś czas temu wyszywałam też krzyżykami, póżniej miałam kilka lat przerwy.Aż w moich wędrówkach blogowych trafiłam do Lorety http://loretablog.blogspot.com/.Loreta robi przepiękne zdjęcia i wyszywa małe obrazki krzyżykami, pięknie ,starannie.Ten blog to jest dla mnie cały czas wizualny eden, bo tam sie wchodzi jak do bajki,do wymyślonego przez Loretę świata...
I tak po nitce do kłębka tam odkryłam dla siebie Corinne Rigadeau, która wymyśla wzory do haftowania krzyżykami.Proste ,naiwne obrazki ,o charakterystycznej "kresce", bezpretensjonalne, które nie udają niczego ,czym nie są-ani obrazów ,ani plakatów haftowanych nićmi.Obrazki są niewielkie, więc nie są to prace na długie miesiące, nie nużą więc i nie nudzą.Ten pierwszy, skończony i oprawiony jest moją wersją wzoru pani Corinne .
Zaczęłam następny obrazek ,co też pokazuję i musze powiedzieć,że już dawno nic mnie tak nie uspokajało i wyciszało ,jak dłubanie w tych płócienkach. Gdzieś muszę odreagować niepokój i ciężar ostatnich miesięcy a jak tak sobie krzyżykuję to czuję jak opada ze mnie warstwa po warstwie całe napięcie...nie mówiąc o tym,że odziedziczyłam po mamie całe pudła z muliną bo też haftowała....chyba to wszystko tak właśnie miało być z tym wyszywaniem....

Pudrowy róż...

2010-05-22T07:56:00.000-07:00

Nieodgadnione są kolorystyczne pułapki, jakie zastawia na nas opatrzność.Kiedyś ten kolor wydawał mi sie mdły ,nijaki,kompletnie bez wyrazu , był dla mnie kwintesencją buduaru, w którym damy leżą i pachną.
A teraz stał się dziwną tęskonotą za takim miejscem, jakimś tajemnym schronieniem od szarości i brzydoty , bylejakości i agresji. Zaczęł się niewinnie od sklepu z butami, zktórego wyszłam z parą balerinek i konkluzją"a dlaczego nie w takim właśnie kolorze"... Teraz w sklepach nie bardzo widze inne kolory bo właśnie ten ,sprany, buduarowy róż przyciąga w pierwszej chwili moj wzrok.
W planach malowanie w domu i chyba nietrudno zgadnąc w jakim kolorze będzie sypialnia...

Blisko, jeszcze bliżej...

2010-05-11T13:02:00.000-07:00

CANDY U PENELOPIS-http://historiainna.blogspot.com/

2010-05-10T03:26:00.000-07:00

Moja Mama.....

2010-04-20T11:10:00.000-07:00

28.07 1941-5.04.2010

w Weronie na balkonie czyli dużo do oglądania...

2010-02-27T13:36:00.000-08:00

Mój krótki, jednodniowy pobyt w Weronie to w większości spacer z zadartą głową, to okna i balkony, których formy, kolory, kształty pozostawiły we mnie niezatarte wspomnienia. No i nie ma co się rozpisywać...najlepiej pooglądać...trochę ciepłej Italii w ciągle zimowe dni...

Ich Wysokości Zieloności...

2010-02-03T11:40:00.000-08:00

Jestem wdzięczna moim paru skromnym ,domowym kwiatkom za tę zieleń żywą i oczywistą, kiedy za oknem ...każdy widzi, co za oknem.
Chciałabym mieć więcej kwiatów ale mój koci destruktor nie bardzo mi to ułatwia .Miesiącami obojętnie przesiaduje obok jakiegoś kwiatka,wydawałoby się, że żadna to dla niego atrakcja a nagle w nocy potrafi mu objeść liście do samego czubka. Prawda jest jednak taka,że kocham mego kota bardzo...wybaczam zatem te akcje florystycznego bestialstwa.
Ale tych parę zielonych ,co się ostało, zapozowało dziś pięknie ...

Torebka kobiety - tajemnica której wciąż nie mogę zgłębić to jest coś jakby warkocz u komety do ramienia przywiązany księżyc

2010-01-28T11:08:00.000-08:00

Przyznaję sie do jeszcze jednej słabości-starych torebek ,zwłaszcza tych na krótkiej rączce.Obecnie na topie są wielkie workowate torbiszcza i ja ,jako kobieta niemała, zaposiadam takie bo ponoc bardziej są do mnie kompatybilne ale nie lubię ich.Mam w nich wieczny bałagan i ciągle czegoś szukam,komórki,kluczy...A robiąc zakupy upycham w nich co się da , bo się da.
Ale serce wyrywa mi sie w kierunku tych niewielkich torebek, w których mieszczę wszystko co potrzebne i zawsze jest ład. Mam ulubiony sklep gdzie takie klimatyczne torebki są w ilościach znacznych. I w kolorach wszelakich...
Tytuł dzisiejszego posta to fragment piosenki A. Sikorowskiego ,który śpiewa o tym co też my, kobiety nosimy w torebce.Sympatyczna piosenka ale rzeczy z piosenkowej torebki do bólu oczywiste.A mnie zawsze intrygowało ,jakie dziwne i niecodzienne rzeczy noszą babki w swoich torebkach. Ja przyznaję się ,że w formie amuletu noszę łuski z wigilijnego karpia, korek od szampana sylwestrowego i plastikowe identyfikatory z porodówki,które moja Asia miała na łapkach 20 lat temu. Czasem mam w torebce kasztany albo kawałek cynamonu, nosiłam też kiedyś taki malutki kafelkowy narożnik ale się zadział. A WY, miłe kobiety,co tam tajemniczego ukrywacie w swoich torbach?

Dorosła Marynia i cantucci sobotnim rankiem

2010-01-23T10:57:00.000-08:00

Mój sentyment do starych fotografii jest coraz większy.Oto kolejne zdjęcie, które wyszperane z zakamarków pewnej klamociarni , usiłujemy uratować od kompletnego zapomnienia na śmietniku czasu.A może raczej modelkę ze zdjęcia...Pamiętacie portret małej dziewczynki ,Maryni, o której pisałam parę postów temu? Marynia ma się dobrze ,cieszy oczy i serce, budzi ciekawośc oglądajacych ją pierwszy raz. A teraz umyśliłam sobie,że to zdęcie które właśnie oglądacie to być może dorosła Marynia? Bo pani ze zdjęcia ujeła mnie pięknymi oczami i zmysłowym rysunkiem ust. I nie przeszkadza mi ułamana ramka, nie bardzo chcę zmieniać cokolwiek w tej kompozycji.Może za parę lat ściany mojego wysokiego miszkania zamieszkaja w zgodnej komitywie moi i Marka przodkowie a do tego różne postacie ,z przewagą Maryni w różnych konfiguracjach.Podoba mi się ta opcja...

Słoneczko zaświeciło od rana ,aż się chciało wziąc aparat do ręki po dniach burych i nijakich,zatrzymać chwilę z poranną herbatą i "włoskimi sucharami".Cantucci mają twardość sucharków , bo to takie ciastka do moczenia w herbacie,kawie lub winie.Pierwsze zrobiłam ściśle według przepisu czyli z migdałami a te to już moja inwencja -zamiast migdałów -orzechy włoskie i żurawina suszona-też wyszły.Przepis w necie ,za Anetą Kręglicką.Łatwe i przyjemne w robieniu , i na szczęście nie da sie tego zjeść dużo na raz,co przy moich domowych łakomcach jest nie bez znaczenia.Miłej niedzieli dla wszystkich odwiedzających.

już chcę tak...

2010-01-20T11:20:00.000-08:00

No bardzo mi przykro ale to post nie dla admiratorów zamarzniętych lodem gałązek, malowniczych ,zasp i sopli.Moje jestestwo protestuje i tęskni za wiosną.Stąd ta kolorowość , wiosenność i wonność.

PANIE I PANOWIE....

2010-01-16T08:04:00.000-08:00

Odbyło się rodzinne losowanie ,a jakże z paseczkami ,na których wypisane były loginy biorących udział w zabawie. Domowe losowanie wygrała

Pracownia Montmartre

którą niniejszym bardzo proszę o kontakt.

Ponieważ liczba zgłoszonych przerosła moje najśmielsze oczekiwania postanowiłam też pocieszyć na słodko jeszcze dwie osoby i wylosowane zostały

Ludkasz i Rosa
,które także proszę o kontakt .
A pozostałym osobom bardzo dziękuję za udział w zabawie ,poznałam dzięki temu wiele ciekawych blogów, bardzo inspirujacych .Myślę,że to nie ostatnia okazja aby sympatycznie podzielić się od serca ,tym co się ma fajnego.
Na pocieszenie dla wszystkich ,którzy nie wygrali powiem ,że rozdawane przeze mnie słodkości nie wymagają tajemnych umiejętności i praktycznie każdy może je zrobić. Miłego weekendu wszystkim życzę.

Dziękuję LABARNERIE....

2010-01-13T11:57:00.000-08:00

Labarnerie obdarzyła mnie takim pięknym wyróżnieniem ,okraszonym nastrojowym obrazkiem i niesamowicie obligującym wyznaniem na tymże obrazku.BARDZO DZIĘKUJĘ LABARNERIE. Nic innego nie pozostaje tylko brać się za wyznania miłosne wobec ulubionych blogów. Niniejszym więc swoje afekty blogowe kieruję do kobiet,których działania i ich efekty dostarczaja mi nieustającej przyjemności estetycznej .Miłość ,jak się okazuje , niejedno ma imię. Voila-

low flying angels-Małgosia ARTE EGO-Alicja Utkane z marzeń-Elisse
Le petit bonheur-elle B&W
Dom i styl-Falllao

Zapraszam po słodkości

2010-01-02T08:55:00.000-08:00

Aby tradycji stało się zadość,po wygraniu pięknego wianka i serc od Małgorzaty ,zapraszam na candy.Candy w przenośni i dosłownie. Chciałabym podarować wybranej osobie własnoręcznie wykonane nalewki ,z malin i żurawin a także słoik wytrawnych śliwek, które mogą być dżemem lub owocami do pieczonych mięs i ta druga funkcja jest tą właściwszą.Całość umieściłam w takiej fajnej skrzyneczce sosnowej po winie co widać na obrazkach.A ubranka na słoiczek i kapsle wykonałam sama ,żeby zwycięzcy było milej a słoiczkom ładniej. Zaznaczam,że na potrzeby transportu zapakuję te butelczyny dodatkowo , bo wiórki to może być za mało a chciałabym aby doszło w całości.Proszę zatem zamawiać ,kto ma ochotę-zasady znacie,ograniczeń nie ma ,zabawa trwa do 16 stycznia 2010.POZDRAWIAM I ZAPRASZAM.

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!!!!!

2009-12-31T07:03:00.000-08:00

DROGIE MOJE KOBIETY-i panowie ,jeżeli i tacy tu się pojawiają -bardzo dziękuję wszystkim odwiedzającym ,komentującym ,podglądającym strony mego bloga za mijający rok.Za ogromną inspirację ,za zachętę do zmian, za odwagę do tych zmian,za mnóstwo ciepłych i dobrze motywujących słów.
W Nowym Roku życzę wszystkim dobrego zdrowia, bo to podstawa, dobrej miłości,bo to skrzydła do wszelkich działań, dobrych marzeń bo to wiatr,który te skrzydła poruszy.
Wszystkiego dobrego i pięknego Wam wszystkim życzę .

świątecznie...

2009-12-26T06:26:00.001-08:00

Przed świętami mróz wymalował na szybach lodowe gwiazdki i stworzył naturalną oprawę dla zimowych zdjęć.Zdjęcie 1,2 i ostatnie są autorstwa mojej córki Buni, która robi bardzo ładne zdjęcia, inne od moich.
Swięta to u nas czas leniwy i niespieszny,czas lektur znalezionych pod choinką, czas łasuchowania,zabaw z kotem, odpoczynku, pstrykania zdjęć...każdy robi to co lubi...a ja z przyjemnością patrzę na parapet, na mój gwiazdkowy podarunek-konika na biegunach...jest piękny...
Jeszcze parę godzin i święta przeminą ale to nic...odpoczynku i spokoju na tych parę ostatnich świątecznych godzin życzę...

Ogrody zamku Chenanceaux

2009-12-13T09:16:00.000-08:00

A może tak na moment oderwać się od świątecznych przygotowań, gorączki zakupów,sprzątania,planowania świątecznego menu i pieczenia pierników i pozwolić sobie na małą wycieczkę...?
Zamek w Chenenceaux to jeden z zamków nad Loarą -zwany zamkiem Sześciu Dam, które tam mieszkały i przyczyniły się do świetności rezydencji. Otoczenie zamku urzeka starannie utrzymanym ogrodem , z mnóstwem pięknych ,kwiecistych klombów, starannie przystrzyżonych trawników i romantycznych zakamarków.Parę fotek stamtąd dla poprawienia nastroju i przywołania wakacyjnych, zielonych klimatów.
Prawdziwą atrakcją zamku jest kuchnia, urządzona starymi meblami , z imponującym zbiorem starych naczyń kuchennych,miedzianych rondli i form do ciast....ale to osobny temat...

mam szczęście....

2009-12-03T13:26:00.000-08:00

Subtelna "sierotka" o ślicznych ustach trzyma w paluszkach karteczke ,na której widnieje moje nazwisko.Tak oto stałam się szczęśliwą właścicielką pięknych prac wykonanych przez Małgosię.RADOŚĆ MOJA JEST PRZEOGROMNA .MAŁGOSIU-DZIĘKUJĘ !!!!I Obiecuję, że dołożę wszelkich starań aby candy, które zorganizuję na swoim blogu przyniosło komuś tyle samo radości.

WYGRAŁAM!!!!!!!!!!!!!!

2009-11-29T13:16:00.000-08:00

295. Konkurs nr 19

http://zacisze-wysnione.blogspot.com/Zacisze wyśnione zorganizowała konkurs , do wygrania były 3 egzemplarze książki Sama Sheparda "WIELKI SEN O NIEBIE" . I udało mi się wygrać , z czego jestm bardzo zadowolona .Książki w moim życiu to osbna historia fascynacji ,odkryć ,zachwytów, coraz mocniejszych okularów.
Bardzo dziękuję Zaciszu, bo to niezwykle miły i wspaniałomyślny gest z JEJ strony.

Podlasie-cz.2-Liceum Plastyczne w Supraślu

2009-11-28T13:06:00.000-08:00

W samym centrum tego niewielkiego miasteczka stoi pałac rodziny Buchholzów. Niemiecki fabrykant był postacią niezmiernie ważną w historii Supraśla, w swoich manufakturach tkackich dał zatrudnienie setkom ludzi i wpłynął w sposób znaczący na rozwój miasta.
Pałacyk od 1939 był zamieszkiwany przez rodzinę Buchholzów, pózniej ludowa władza doprowadziła go do znacznej ruiny ale w tej chwili jasnieje blaskiem ,mieszcząc liceum plastyczne.
Dzięki uprzejmości dyrekcji i nauczycieli mogliśmy wejść do środka ,porobić parę zdjęć.

Duże wrażenie zrobił na nas pokój nauczycielski.

Budynek bardzo ładny,pełen detali architektonicznych, zdobień, rzeżb. No i oczywiście z "przydziałowym" bocianim gniazdem bo dyżurne gniazdo jest na Podlasiu w każdym prawie obejściu.Liceum kształci w tej chwili snycerzy, tkaczy,grafików.Dane nam było nawet odwiedzić pracownię snycerską i podpatrzeć ,jak uczniowie rzeżbią w drewnie swoje projekty.

nabytki

2009-11-25T09:11:00.000-08:00

Porcelanowe nabytki zawsze cieszą .Kolejne "skorupy" w ulubionym kolorze ,z ulubionymi wzorami. Te cieszą w dwójnasób bo to nabytki dane z miłością i chęcią sprawienia przyjemności. Bardzo to doceniam,że człowiek,z którym mi tak bardzo po drodze w życiu pamięta o moich upodobaniach i zainteresowaniach. Stąd te filigranowe naczynia-kupione lub wyszperane gdzieś u mamy Teresy w kredensie na wsi.BARDZO CI DZIĘKUJĘ ,MARECZKU.

http://lowflyingangels.blogspot.com/

2009-11-23T08:31:00.000-08:00

Candy u MAŁGORZATY , O ZDOLNYCH RĘKACH.
I ŚWIETNYM GUŚCIE.
I WYRAFINOWANYCH POMYSŁACH.

szmatełki

2009-11-22T02:10:00.000-08:00

Gromadzę i ja-szmatki większe i mniejsze, kupowane za grosze w lumpeksach, na wyprzedażach, w sklepach z resztkami. Znamienne, że do moich "prac ręcznych" jakoś nie udało mi sie kupić nic sensownego w normalnym sklepie a materiałami, gdzie królują niepodzielnie kwieciste sztuczniaki z dalekich Krajów Azji.
Jak widać i mnie zdarzaja się wyczyny tekstylno -pasmateryjne i to wcale nie tak rzadko.Po prostu ich nie dokumentuję. Cóż, nie kryję , że moje wysiłki idą w kierunku wąskiej specjalizacji szycia po tzw.prostym i mam tu na myśli szycie na maszynie, głównie do domowych celów praktycznych .Jak już się pojawia jakiś łuk i krzywizna to przesiadam się na ręczne sterowanie. Najważniejsze, że sprawia mi to przyjemność , daje odprężenie i chwilę poczucia,że coś tam tworzę ,ku uciesze innych i własnej. Serduszka rozdam z okazji świąt przyjaciołom i znajomym, koleżankom razem z paczuszką własnoręcznie upieczonych pierniczków. Szyję więc w szczytnych niezwykle celach ,przecząc z całą mocą stwierdzeniom co poniektórych..." Jankowska, ty to się chyba nudzisz"...

PODLASIE-CZ.1-PRAWOSŁAWIE W SUPRAŚLU

2009-11-19T11:18:00.001-08:00

Ubiegłoroczna, krótka wizyta w Białymstoku i okolicach u znajomych to była erupcja zachwytu nad Podlasiem i mocne postanowienie, że tegoroczny urlop spędzamy w Supraślu. I tak się stało,dwa tygodnie na przełomie maja i czerwca zajęło nam odkrywanie uroków tego niezwykłego miasteczka ,poznawanie ludzi , robienie zdjęć, setek zdjęć....Dlatego opowieść o Podlasiu to opowieść nie na jeden post.Szkoda to zrobić galopem dlatego zapraszam na niespieszne zwiedzanie.
Supraśl to miasto, gdzie spotkały sie trzy religie-prawosławie ,katolicyzm i protestantyzm.Prawosławie , dla nas z Wrocławia jawiło się i jawi jako religia zupełnie egzotyczna i nieznana. W mieście jest cerkiew ,w której odbywają się nabożeństwa i na takie natrafiliśmy.Były piękne śpiewy, procesja z kadzidłami i niesieniem ikon, koncert na dzwony .Niesamowity klimat, kolory, zachowania...
To jest wnętrze cerkwi, która w została odbudowana współcześnie z kompletnych ruin, cerkiew ,jedna z niewielu na świecie, o charakterze obronnym.
A to widok cerkwi z zewnątrz

Cały kompleks cerkiewny oprócz dwóch cerkwi,zawiera muzeum ikon, seminarium prawosławne.dzwonnicę z pięknymi dzwonami, ogrody.Muzeum ikon to nowoczesnie urządzony obiekt, z bogatymi zbiorami i całym multimedialnym projektem przybliżającym proces powstawania świętych obrazów i ich symbolikę.

Białę budowle cerkiewne widoczne są z daleka, z okolicznych pól i łąk.

KĄCIK MARYNI

2009-11-18T08:35:00.000-08:00

Latem pojechaliśmy do Nowizny po fotele ogrodowe.Kiedyś pisałam już tu o tym miejscu. Nowizna to dolnośląski Czacz, tylko trochę mniejszy i rozparcelowany między różnymi właścicielami .Ale idea ta sama-różne skarby i klamory-czyli to wszystko co jest niezbędne do życia miłośnikom "drugiego życia przedmiotów". Fotele zostały nabyte a ja w kącie jakiejś szopy zobaczyłam zdjęcie dziewczynki. Okurzone i popstrzone przez muchy, stało takie biedne i zapomniane a z fotografii spoglądały trochę smutne oczy dziecka o ślicznych ,kapryśnych ustkach. Już nie wypuściłam tego zdjęcia. Początkowo chciałam oprawić je w nową ramę, bo stara ciut się chwiała i w ogóle miałam ochotę mocno reanimować całość. Ale w domu umyłam szybkę ,wypucowałam ramkę,wbiłam gwóżdż w główną ścianę w tzw.stołowym i zostało. Nazwaliśmy ją Marynia.Jest taką miłą fotograficzną tajemnicą bo prócz tego,że zdjęcie zostało zrobione w Berlinie nie wiemy o nim nic. I niech tak zostanie.Ma Marynia swój kącik, stoliczek i lampkę ,czasem kota na stoliczku i w słoiczku guziczki. Nie taję ,że mam ogromny sentyment do tego zdjęcia i do dziecka na nim bo jest słodkie i ma taką niewinność w oczach. Taka Marynia...

candy u ushii

2009-11-16T02:12:00.000-08:00

USHII ROZDAJE DESECZKI NA SŁODKO Z OKAZJI SWOICH URODZIN.STANĘŁAM W KOLEJCE UCHYLAJĄC RĄBKA RODZINNYCH TAJEMNIC NA TEMAT NIEDOSZŁEJ KARIERY SOLOWEJ.

Gorzelnia pod aniołem

2009-11-15T04:32:00.000-08:00

Parapety w naszym mieszkaniu to ulubione miejsce na przeróżne działania. Część parapetu , rzecz jasna, anektuje nasze rosłe kocisko i dla każdego , kto ma kota,jest to oczywiste. Reszta należy do nas i tu właśnie, od póżnego lata do póżnej jesieni odbywa się proces wyciągania z przeróżnych owoców smaku, zapachu, koloru -za pomocą cukru i spirytusu. I żebyśmy jeszcze byli wyjątkowymi miłośnikami spirytualiów...nic właśnie. Większość tych butelek wędruje do ludzi , z przeróżnych okazji a zwłaszcza z powodu dla tych ludzi sympatii.
Zdjęcia obrazują nalewki już gotowe-z malin i jeżyn a ta w dużym słoju jest w trakcie. To nalewka z żurawiny-nasza ulubiona, przepiękna w kolorze, przepiękna w smaku-zwłaszcza ,jak postoi trochę dłużej. Ponoć świetna na serce, oczywiście w naparstkowych ilościach. Zreszta , nalewek nie da się wypić dużo bo są po prostu bardzo słodkie i mocne.
No i tak sie warzy to wszystko pod aniołem, który jest ze mną od wielu lat, dokładniej od chwili gdy pierwszy Almi Decor otworzył swój sklep we Wrocławiu pod koniec ubiegłego wieku. Ale to brzmi...

SPORNA PIRAMIDA

2009-11-03T11:30:00.000-08:00

Takie spory znane są nie od dziś ,kiedy obok "starego" ktoś chce ,z jakichś tam względów,postawić"nowe".Kłótnie są, spory,debaty i wrzaski medialne przeróżne. Aż to "coś" powstaje i jest, tak jak powstała piramida przed wejściem do Luwru.Na początku podzieliła paryżan i ponoć do dnia dzisiejszego nie wypada mówić im ,że się podoba. A mi się spodobała i spodobała mojemu aparatowi,stwarzając mnóstwo niezwykłych kompozycji. Dla mnie jest ciekawym połączeniem starego z nowym, wnosi jakąś lekkość w otoczenie szacownych murów, czyni je mniej patetycznymi. Spodobała mi się , tak jak polubiłam na zdjęciach mariaż piramidy z otoczeniem.
We Wrocławiu też wrzało ,kiedy na rynku, w otoczeniu zabytkowych kamienic, stanęła fontanna o nowoczesnej bryle. Ale było wrzasku...i co? Czas zrobił swoje , jak zwykle i teraz mało kto wyobraża sobie rynek bez fontanny. Nie każdy alians tego typu jest dobry ale powyżej opisane pasują mi.